Μια ενδιαφέρουσα διαδρομή ως το Μόλυβο είναι μέσω Θερμής, Μανταμάδου και Συκαμινιάς. Το τοπίο είναι καταπράσινο από τις πυκνοφυτεμένες ελιές, ενώ πού και πού σε ξαφνιάζουν μικρά φαράγγια με σκιερά πλατάνια. Δεν βλέπεις μεγάλες αμμουδιές, παρά μόνο μικρούς, κρυστάλλινους όρμους και παραθαλάσσια ή μεσόγεια χωριά. Όσο προχωρούμε τόσο οι απέναντι ακτές της Τουρκίας πλησιάζουν. Βγαίνοντας από την πόλη της Μυτιλήνης, η πρώτη εικόνα που μας καθηλώνει είναι τα ερειπωμένα εργοστασιακά συγκροτήματα της Παναγιούδας, που δίνουν στο τοπίο μια νότα βρετανικής βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Ψάχνουμε για τη Μόρια και το ονομαστό ρωμαϊκό υδραγωγείο της, που ορθώνεται επιβλητικό μέσα στον ελαιώνα, με τις πελώριες αψίδες του. Καρέ καρέ περνούν από το μυαλό οι διαφορετικές ιστορικές στιγμές του νησιού, καθώς αφήνουμε πίσω μας τους οικισμούς Πύργοι Θερμής (με ονομαστούς πύργους-οχυρωμένες κατοικίες), Παραλία Θερμής και Θερμή, με τα γνωστά από την αρχαιότητα ιαματικά λουτρά της. Κεφαλοχώρι της περιοχής ο Μανταμάδος, ένας παραδοσιακός οικισμός με πετρόχτιστα, πανέμορφα σπίτια και λιθόστρωτους δρόμους, θρησκευτικό κέντρο του νησιού -εδώ βρίσκεται το μοναστήρι του Ταξιάρχη, προστάτη-Αγίου της Λέσβου. 'Αλυτο μυστήριο για τους ειδικούς τα υλικά κατασκευής της ανάγλυφης εικόνας του -η παράδοση τη θέλει από χώμα και αίμα των σκοτωμένων από τους Σαρακηνούς μοναχών. Μια βόλτα στα δρομάκια με τα μικρά μπακάλικα και τα γραφικά καφενεία μάς πείθει ότι εδώ η ζωή κινείται έξω από το πλαίσιο του τουρισμού. Ο Μανταμάδος, άλλωστε, συνεχίζει ακόμα και σήμερα να ζει από την κτηνοτροφία και τα ονομαστά τυριά του. Η Συκαμινιά, γενέτειρα του Στρατή Μυριβήλη, προβάλλει δροσερή, καταπράσινη στην πλαγιά του όρους Λεπέτυμνος, αγναντεύοντας το Αιγαίο, ενώ στη Σκάλα Συκαμινιάς στο εκκλησάκι της Παναγιάς Γοργόνας νιώθεις να ζωντανεύουν τα κείμενα του συγγραφέα. Πανέμορφο λιμανάκι, χαλαρωτικό, δροσερό, καθαρό, με ταβέρνες πάνω στο κύμα, με λίγα δωμάτια και ένα μικρό ξενώνα του συνεταιρισμού γυναικών. Δύο είναι οι επιλογές για να φτάσουμε από εδώ στον Μόλυβο. O ένας δρόμος, παραλιακός, σε βγάζει στην Εφταλού και ο άλλος, εσωτερικός, μέσα από το χωριό Βαφειός (απέναντι ακριβώς από το Μόλυβο).
Πηγή:
Ελένη Μπουμπούρη
Αθηνόραμα